Wie een redundante verbinding afneemt, verwacht dat één incident nooit beide verbindingen raakt. Toch kan dat gebeuren wanneer twee kabels — van hetzelfde of verschillende netwerken — een deel van hun route delen. Dit artikel legt het verschil uit tussen kabelscheiding en echte routescheiding.
Het probleem: gedeelde tracés
Glasvezelnetwerken volgen vaak dezelfde logische routes: langs hoofdwegen, door dezelfde mantelbuizen, via dezelfde bruggen en tunnels. Twee vezelparen van verschillende aanbieders kunnen daardoor ongemerkt honderden meters door dezelfde geul lopen. Eén graafmachine op de verkeerde plek raakt dan beide verbindingen tegelijk.
Wat is echte routescheiding?
Bij echte routescheiding volgen de twee tracés van pand tot pand aantoonbaar verschillende wegen, inclusief — waar mogelijk — gescheiden invoerpunten in de gebouwen. Alleen dan geldt: een lokaal incident op de ene route laat de andere route intact.
Hoe wordt dit gecontroleerd?
Tijdens de technische inventarisatie worden de tracégegevens van de kandidaat-routes naast elkaar gelegd en wordt vastgesteld waar routes samenvallen. In het voorstel voor een redundante uitvoering wordt de mate van routescheiding benoemd, zodat u weet welke garanties de uitvoering wél en niet biedt.